OKUMAK TEHLIKELI VE YASAKTIR

neden okumuyorum?? neden kendi yorumlarin yok diyen blogcu dostlarim, binlerce gazete, dergi, roman , siir yaziliyor, yayinlaniyor; her sehirde birden cok kutuphane var multimedya internet, televizyon, simdi mobil internet cebinde, blog da yaziyorum, blogcu olmak bir ayricalik, zaten edebiyati, sanat i muzik ve kulturu sevmeyenin takip edecegi bir katagori degil, bir kisi eger butun bu kutuphaneleri, gazeteleri, dergileri takip etse, gun zate kisa , gunler sigmaz, biz cekirdek citleyip, dedikoduyu seven, bir kac kelime ile , bir de birkac argo ekledikmi , muhabbet eden cogunluguz, zaten bir bilim adami, bir entellektuel sinif birbiri ile kendi seviyesince anlasiyor. nacizane bize de takip etmek kaliyor. bir kisi muzik dinlerken blogda gezinse zaten vaktini en guzel sekilde degerlendiriyor, o kadar cok yorum ve yazi varki, her konuda ben nacizane biraz ilgi icin degisik bir yol cizdim ve gunde 100 ksiden mesaj aliyorum. benim amacim ilginc konulari sadece bulup , paylasmak, bu nacizanenin neden kendin yazmiyorsun, alinti yapiyorsun sorusuna cevap, ben kimimki , gidip sayfalar dolusu yassam kim okur , bizler toplum olarak, okumayi sevmiyoruz , zaten bakin gazeteciler, romancilar ve dusunenler , hemen damgalanip , sag ci , solcu, dinci, yobaz diye yaftalaniyor. hapishaneler gazeteci, romanci, kose yazari dolu, kimsenin etlisine sutlusune karismadan, tekerine comak sokmadan, boyle gelmis boyle gider diyoruz. Baen nacizaneye deger verip yorum yapabilirsiniz , her bana yorum yazana ve yazi veya alinti larima begenen bogcu dostlara ayri ayri teskkur ediyorum, gunde yuz kisi bana  begeni ve yorum yaziyor ben bunu 1000 kisiye cikarsam, ne cikar, toplum olarak biz dunya genelinde insanlik in ulastigi bu noktanin 50 yillik bir gecmisi var, ben okulsuz, elektriksiz ve sadec okuma yazma . bilen bir babanin ve okuma yazma bilmeyen cefakar anamin cocugu olark benim cocouklarim benden bin kat ileride , ben cocuklarimin seviyesine bile sahip degilken, ve bu inter net nimetini kullanirken hep o koyumuzun isiksiz, bir tek ilkokul ogretmeni ni taniyan bir neslin evladi olarak sizler sanslisiniz, benimkisi nacizane olanlari aktarmaktaktan ibaret. hic bir amacim ve idealim yok , kendime gore bir dunyanin icinde minimum bir asgari olculerde maxsimum bir hayati yasamya calisan, insanlariz.ankarada bir kitapci kafeteryasi ilginc evet kitapci, kafeterya yapmis , guzel kahvenizi , ankaranin gunesli bir gununde gazetenizi okuyarak gecirmek lux degil artik. sakarya caddesinde bir simitci oturmak veya ogrencilerle bir tabuldot yemekhanede yemek yemek ev yemeklerini ozleyen benim gibi bekar bir adamla , evinden , yurdundan ve yuvasindan ayri bir yurtta kalan ogrenci arasindaki fark bu bir sucuklu tost yemek yaninda yaranla ve ikinci el kitapci tesgahlarinda gezinmek sakaryada ve bir yudum cay yaninde susamli simitle, inanin benim icin bir ziyafet sofrasi, yada akman pastanesinde ki yaz ortasinda ankarada tek boza satilan yer. karanfil sokaktaki bir kafede nargile icmek, herkesin yaninda manitasi, ben ise yalniz , hep yalniz.

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !